Regels polissen lenen zich fantastisch voor misbruik

- DePers.nl - 5 januari 2010

Financieel intermediairs moeten vanaf deze week duidelijkheid geven over de provisie. Allemaal leuk, maar wat verdient de verzekeraar?
Zo is het nu geregeld: ga naar de financiële bemiddelaar om de hoek en je krijgt inzicht in de beloning die hij rekent boven op de premie van een uitvaartverzekering. Goed voor de consument, dacht de wetgever, weet hij tenminste dat hij 80 procent provisie betaalt.
Als je naar een verzekeraar gaat voor dezelfde polis, is het geheel onduidelijk wat de provisiekosten zijn. In het Besluit Gedragtoezicht Financiële Ondernemingen,dat sinds 1 januari grotere transparantie eist, hoeven de verzekeraars alleen duidelijk te maken wat de kosten zijn van advies en ‘distributie' van het product.
Dit laatste betekent heel weinig, zegt Fred de Jong, bestuurssecretaris van de Fidin, de lobby-organisatie van financieel intermediairs. Hij zegt dat dat er alleen staat om duidelijk te maken dat het advies van de verzekeraar niet gratis is. Toch kun je als consument niet terug zien wat de interne vergoeding is voor de afsluiting van verschillende hypotheken.
Naast uitvaartverzekeringen zijn de nieuwe regels voor bemiddelaars ook van toepassing op ‘betalingsbeschermers' als overlijdensrisicoverzekeringen die zijn afgesloten bij een krediet - het soort polissen waar DSB groot mee is geworden.
Let op: bemiddelaars en verzekeraars zelf hoeven dus niets te zeggen over de provisie die zij vangen op een polis die niet is bestemd ter dekking van een geldlening. Voor huurders met een overlijdensrisicoverzekering is het daarom nog altijd oppassen, of bijvoorbeeld voor mensen die hun hypotheek oversluiten en nog een extra risicopolis krijgen aangesmeerd. ‘Deze regels lenen zich fantastisch voor misbruik', zegt Pieter Lijesen, directeur van intermediair Nationale HypotheekPas.
Hij pleit voor transparantie voor alle partijen ten aanzien van alle producten. Het stoort Lijesen geweldig dat de nieuwe regels de verzekeraars ontzien. ‘De grote dealer wordt met rust gelaten, terwijl de winst van de tussenschakel, de kleine verkoper op de hoek, wordt aangepakt. Hierdoor kunnen voorlopig de grote prijsverschillen en bijhorende woekerwinsten in stand blijven.'
Het lijkt inderdaad zo te zijn dat in landen waar de transparantie groter is, de prijzen evenredig lager zijn. In Groot-Brittannië bijvoorbeeld is een overlijdensrisicoverzekering stukken goedkoper dan hier.
Alleen voor hypotheekleningen en ‘complexe producten' als beleggingsverzekeringen - de beruchte woekerpolissen - moeten zowel verzekeraar als bemiddelaar openheid van zaken geven over de kosten die ze rekenen; het resultaat van Nederlands grootste financiële affaire ooit.
Lijesen van Nationale HypotheekPas: ‘Het is wachten op het volgende schandaal.'